Jest to jedno z moich ulubionych miejsc w Beskidzie Żywieckim. Poniżej szczytu, na wschodnim zboczu znajduje się spora hala, na niej stary pasterski szałas i dwa ujęcia wody. Hala ma dość spore nachylenie, ale można znaleźć kilka miejsc dość płaskich by rozbić namiot a ujęcia czystej wody i piękne widoki sprawiają, że często się tu zatrzymuję. Muńcuł nie oferuje widoków w kierunku zachodnim, tam zbocze jest gęsto porośnięte, ale to nic nie szkodzi bo wieczorem można patrzeć na wschód, podziwiając jak granica światła i cienia powoli przesuwa się po zboczach Tatr w kierunku szczytów a rano widoki mgieł rozlewających się w dolinach potrafią zwalić z nóg. Niestety przy okazji tego wyjazdu pogoda nie dopisała na tyle by móc podziwiać wschód Słońca. Muńcuł to też jedno z moich ulubionych miejsc również dlatego, że jest tu relatywnie niedużo turystów, a drogę przez halę wybiera ich jeszcze mniej. Znakowany szlak prowadzi bowiem wyżej, przez szczyt. Choć ruch nieduży, to i tak  o dobrą miejscówkę i dostęp do „infrastruktury”   czasem trzeba się pościgać z konkurencją

Z rana wyruszyłem w kierunku Soblówki. Zdecydowałem się cofnąć znakowanym na zielono szlakiem do przełęczy Kotarz.